SME Yalanı
Eğer biri sizi soyar ve paranızı alırsa bu yeterince kötü bir durumdur. Eğer bu kişi, bunun sizin için gerçekten iyi olduğunu söylerse bu berbattır. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin patente yönelmelerini isteyen bu kişilerden bazıları tam olarak bunu yapmaktadır.
Pek çok küçük ve orta ölçekli işletmenin yazılım patentleri konusunda kaygılı oldukları konusunda bir şüphe yok. 19 ülkedeki 22 KOBİ birliğinden (örgütünden) oluşan Brüksel temelli CEA-PME, yazılım patentleri hakkında en çok sesini yükseltenlerden biri. Avrupa’da yazılım patentlerine karşı lobi faaliyeti yürüten en aktif grup olan FFII, binlerde şirketin ve girişimcinin desteğini alıyor(topluyor). Federal Almanya Ekonomi ve Çalışma Bakanlığı yazılım patenleri hakkında bir anket yayınladığında, yaklaşık 100 cevap beklenmesine rağmen, 10 gün içinde çoğunluğu küçük ve orta ölçeklilerden oluşan ortalama 1000 şirketten katılım sağlandı.
Bazı büyük kurumların yazılım patentleri talep etmesi ve bundan KOBİlerin faydalanacağını söylemesi ikiyüzlülüktür. KOBİler kendilerini görünür kılabilir. Büyük kuruluşların KOBİ’ler hakkında konuşmalarına gerek yoktur, zaten buna yetkileri de yoktur. Kaldı ki, bu tartışmada, marka vekillerini de içeren patent sisteminin üyelerinin KOBİleri yasal olarak temsil etme yetkisi de yoktur. Patentlerden para kazananların konuya olan kendiliğinden ilgilerinin nedeni ortada.
“Küresel ölçekte işletilen pek çok büyük şirket, yazılım lisanslama rejiminin lehinde/yanında görünürler. Ama çoğu küçük kuruluş, bunun güçlü bir şekilde karşısındadır.” PriceWaterhouseCoopers
KOBİlerin yazılım patentlerinden fayda sağlamasının tek yolu, patent vurguncusu/çıkarcısı haline gelmeleridir. Eğer bir şirket, piyasada ürüne sahip değilse ya da temelde tek bir yazılım patentine tekabül eden çok uzmanlaşmış bir ürüne sahipse, büyük şirketleri kendi patentlerine zorlamak durumundadırlar. Bununla birlikte, diğer tüm senaryolarda, KOBİler, patent sisteminde dezavantajlı çıkarlar. Büyük kuruluşlar günde birkaç patent başvurusunun masrafını karşılayabilirken, KOBİler güçlerini ürün geliştirmeye odaklamak zorundadırlar. KOBİler, zamanlarını geliştirmeden alıp, lisansları dosyalamaya vermeyi göze alamazlar.
Kendi ürününün satışı üzerinden gelir akışı elde den bir KOBİnin, bir patent için büyük kuruluşa dava açması, onu yok eden bir görev olacaktır. Kaynak kodu 300bin satırdan oluşan tek bir ürüne sahip bir şirketi ele alalım. Bu önemli bir miktardır ancak çok büyük değildir. Kaynak kodu milyonlarca satırdan oluşan pek çok program var. Şimdi bu şirket bir yazılımla ilgili IBM’i dava etmek isterse, öncelikle kendisinin IBM’in patentlerinden herhangi birisini “ihlal” etmediğinden emin olması gerekir. Her lisansın pek çok sayfadan oluşması ve çok soyut bir dille yazılmasıyla birlikte, 300000 satırlık program kodunun 40000 lisansla karşılaştırılması, basitçe imkansızdır. Böylece küçük işletme bunu deneyemez bile. Bunu yaparsa, IBM hemen küçük oyuncunun “güçlü olan haklıdır” ilkesini hatırlamasını sağlar.
SME Lie [0] yazısının çevirisidir. Çeviri için Duygu Hatipoğlu‘na teşekkürler.
[0] http://www.nosoftwarepatents.com/en/m/untruths/sme.html
