I am real. I’m not a dream
I’m the chain around your neck as you scream

Every single day, I can’t believe this is the end
But It’s written in stone, i was always alone

*-*

Ertesi iş günü İtalya’ya doğru yola çıkmak için trenle Patras’a geçtim, gemi bileti işlerini halledip biraz da etrafı dolaşıp zaman öldürdükten sonra liman kapılarından birinin açılmasını bekliyordum ki Deniz’le karşılaştık. ( Önceden tanıdığımdan değil, yaklaşık 16 saatlik gemi yolculuğunda yol arkadaşlığı ettiğinden bu samimiyetim :) )

Kız arkadaşı Yunanistan’dan olunca Yunanca öğrenen, bunun yanında Fransa’da yaşayan bir fotoğrafçı ve çok da hoş sohbet biri :) Yunanistan hakkında bazı tips&tricks verdikten sonra Yunan müziği eşliğinde çipura diye okunan epeyce sert bir şeyler denedik, dev gibi bir gemide karanlık denizi izleyerek sohbet ettik, benim kafa kısmen başka diyarlardaydı ama yine de gemi yolculuğu çok keyifliydi. ( Tırlara saklanan mültecilerin ayıklanması sürecini yukarıdan izlemek mesela :) )

Uyandığımızda neredeyse Bari’deydik, sabah espressolarımızı içerken artık çay içmekten ümidi kesip paso kahve içmem gerekeceğini hissetmeye  başlıyordum tabi :)

İtalya’nın güney kesiminin fakir olduğunu söyledi herkes ama İtalya’nın hiçbir yerinde o sokakları ve insanları görmedim. Bari gerçekten harikaydı, Deniz’i yolcu ettikten sonra epey ara sokaklarda dolaşıp keyif yaptım, biraz fotoğraf da çektim tabi :) ( Özel istek üzerine daha çok fotoğraf + fotoğrafların orjinallerine link ) Roma’ya gitmek üzere tren istasyonuna üzülerek döndüm.

Yaklaşık 6 saat tren yolculuğundan sonra gece 11 gibi Roma’ya vardım. Hostelimi bulup biraz tıkınıp (yemeden asla !) yattım ..